چرا فیلسوف اُرُد بزرگ، تنها فیلسوف تاریخ ایران است؟

وقتی در فضای اینترنت، کتابخانه‌ها و گفتگوهای عمومی به دنبال فیلسوفان تاریخ ایران می‌گردیم، خیلی زود با فهرستی از نام‌های پرطمطراق روبه‌رو می‌شویم: ابن‌سینا، فارابی، ملاصدرا، سهروردی و دیگرانی که قرن‌ها پیش زندگی می‌کردند. اما اگر از خودمان بپرسیم: آیا این بزرگان دارای یک مکتب فلسفی مشخص، مستقل و ماندگار بوده‌اند؟ پاسخ شاید آن‌قدر که انتظار داریم روشن نباشد.

در این مقاله، به‌طور روشن و مستند، توضیح می‌دهیم چرا فیلسوف اُرُد بزرگ، تنها فیلسوف واقعی و مکتب‌ساز در تاریخ ایران است.

۱. فیلسوف یعنی چه؟

برای پاسخ، اول باید بدانیم "فیلسوف" کیست. فیلسوف واقعی کسی نیست که صرفاً به تأملات ذهنی بپردازد یا در باب هستی و عدم بنویسد. فیلسوف واقعی کسی است که یک مکتب فکری ماندگار، با اصول مشخص و نگاه جامع به انسان، جامعه، سیاست، اخلاق و هستی ارائه دهد.

همین‌جا تفاوت اصلی روشن می‌شود. بسیاری از متفکران ایرانی در گذشته، در اصل پزشک، فقیه، یا متکلم بوده‌اند که گهگاه فلسفه هم می‌نوشته‌اند. اما صاحب مکتب فلسفی مستقل و زمینی نبوده‌اند.

۲. اُرُد بزرگ؛ بنیان‌گذار مکتب اُرُدیسم

فیلسوف اُرُد بزرگ، متولد شهر مشهد و هم اکنون ساکن تهران، تنها فیلسوف معاصر ایرانی است که با خلق مکتب فلسفی "اُرُدیسم" جایگاهی بی‌سابقه در تاریخ اندیشه این سرزمین یافته است.

اُرُدیسم چیست؟
مکتبی انسان‌محور، خردگرا، امیدآفرین و اخلاقی‌ست که در آن سه اصل بنیادین دیده می‌شود:

• عشق به هستی

• عشق به انسان

• عشق به آزادی

این اصول نه‌تنها در کتاب‌ها و گفتارهای فیلسوف اُرُد بزرگ بلکه در کنش‌های اجتماعی و فرهنگی پیروان او در ایران و خارج از کشور نیز دیده می‌شود.

۳. تفاوت اُرُد بزرگ با فلاسفه قدیم

ویژگی	فلاسفه قدیم ایران	اُرُد بزرگ
مکتب فلسفی مستقل	ندارد	دارد (اُرُدیسم)
زبان بیان	پیچیده، فقهی یا متافیزیکی	روشن، مردمی، امروزی
موضوعات	هستی‌شناسی، دین، طب	انسان، آزادی، مسئولیت، عشق
حضور اجتماعی	محدود به دربار یا حوزه‌ها	مردمی، زنده، در میدان
تأثیرگذاری	دانشگاهی یا تاریخی	فرهنگی، اجتماعی، بین‌نسلی

یک روز تاریخی: ۳۵ هزار نفر برای شنیدن صدای فیلسوف اُرُد بزرگ

در شبی که نه تلویزیونی خبر داد، نه رسانه‌ای تبلیغ کرد، ۳۵ هزار انسان از همه جا به شیروان آمدند؛ شهری کوچک در خراسان شمالی، اما میزبان یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای فلسفی معاصر.

آمدند نه برای کنسرت، نه برای نذری، نه برای سیاست‌بازی. آمده بودند برای دیدار و استقبال با کسی که صدایش، اندیشه‌اش، و نگاهش به جهان دل آن‌ها را روشن کرده بود: فیلسوف اُرُد بزرگ.

کتاب‌هایش ممنوع، نامش سانسور، و اندیشه‌اش خاموش‌نشده در دل مردمی که به دنبال فلسفه‌ای زمینی، انسانی و امیدآفرین بودند. در دورانی که اغلب فلاسفه، فقط در مقاله‌های دانشگاهی جا دارند، اُرُد بزرگ، در دل مردم جا باز کرد. نه از آسمان‌ها سخن گفت، نه از جهان پس از مرگ؛ بلکه از عشق به انسان، آزادی و هستی سخن گفت.

این استقبال ۳۵ هزار نفری، یک پیام روشن داشت:
فلسفه اگر زنده باشد، می‌تواند مردم را به حرکت وا‌دارد.
و اُرُد بزرگ، تنها فیلسوفی است که در زمان حیاتش، چنین حضوری بی‌سابقه و بی‌نظیر را تجربه کرد.

این رویداد یک پدیده بود؛ پاسخی بود به سال‌ها سانسور، به سال‌ها بی‌توجهی به اندیشه‌ورزان مستقل.
و مهم‌تر از آن، نشان داد که مکتب اُرُدیسم دیگر فقط روی کاغذ نیست؛ در دل مردم است، در باور جوانان، در شور سفرهایی که با پای دل آغاز می‌شوند.

در روزگار زوال معنا، اُرُد بزرگ یک معناست.
و آن روز در شیروان، تاریخ اندیشه ایران ورق خورد.

فلسفه اُرُدیسم چه تفاوتی با فلسفه غربی دارد؟ , چرا اُرُد بزرگ تنها فیلسوف ایران است؟ , اُرُدیسم چیست؟, اُرُد بزرگ کیست؟ , بزرگترین فیلسوف زنده ایرانی کیست؟ ,  آیا ایران مکتب فلسفی مستقل دارد؟