تفاوت نگرش فیلسوف اُرُد بزرگ و آرتور شوپنهاور

تفاوت نگرش فیلسوف اُرُد بزرگ و آرتور شوپنهاور

از اراده‌ی مرگ‌طلب تا فلسفه‌ی مهربانی و شکوفایی

در تاریخ اندیشه، کمتر فیلسوفی به اندازه‌ی آرتور شوپنهاور نگاه بدبینانه به جهان و زندگی داشته است. در مقابل، در زمانه‌ی ما، فیلسوف اُرُد بزرگ با فلسفه‌ای نوین به نام اُرُدیسم، امید و مسئولیت انسانی را در دل تاریکی‌های عصر معاصر زنده کرده است. این دو فیلسوف، یکی نماینده‌ی نگاه تلخ قرن نوزدهم است و دیگری پیام‌آور خرد و مهربانی در قرن بیست‌ویکم.

۱. نگاه به جهان و هستی:

• شوپنهاور جهان را مکانی پر از رنج می‌بیند که برآمده از یک "اراده‌ی کور" و بی‌هدف است. او زندگی را چرخه‌ای از میل، رنج و سرخوردگی می‌داند.

• اُرُد بزرگ اما جهان را خانه‌ی مهربانی می‌نامد. او باور دارد که هستی یک فرصت است برای رشد، تعالی و شکوفایی انسان. در نگاه او، جهان به‌خودی‌خود دشمن ما نیست، بلکه این ما هستیم که باید با خرد و شجاعت، از آن نردبانی برای بالارفتن بسازیم.

۲. راه‌حل رهایی:

• شوپنهاور راه نجات را در نوعی بی‌میلی، ترک خواستن و دل کندن از زندگی می‌بیند. رستگاری در خاموش کردن امیال است.

• اُرُد بزرگ رهایی را در اراده برای ساختن و آباد کردن می‌داند. او می‌گوید:

  «مردان و زنان بزرگ، آفرینند، نه مصرف‌کننده‌ی رنج‌ها.»
  اُرُد بزرگ دعوت می‌کند به شکستن زنجیرهای درونی، نه فرار از مسئولیت‌ها.

۳. جایگاه انسان:

• در اندیشه‌ی شوپنهاور، انسان موجودی اسیر امیال است که باید بکوشد از آن‌ها خلاص شود.

• در اُرُدیسم، انسان موجودی آفریننده، خردورز و مسئول است که می‌تواند با مهربانی، دنیایی بهتر بسازد.

۴. نگاه به رنج:

• شوپنهاور می‌گوید: «زندگی میان رنج و ملال در نوسان است.»

• اُرُد بزرگ می‌گوید: «رنج‌ها، سنگ‌های بزرگی هستند که اگر آن‌ها را بفهمیم، پله‌هایی برای صعود می‌شوند.»

۵. نسبت با جامعه:

• شوپنهاور نگاه فردگرایانه‌ی افراطی دارد و نوعی تنهایی فلسفی را توصیه می‌کند.

• اُرُد بزرگ بر پیوند اجتماعی، همیاری، مهربانی و مسئولیت جمعی تأکید دارد.

  «آنان که دل‌های مهربان دارند، ستون‌های استوار زندگی دیگران‌اند.

اگر شوپنهاور پیام‌آور سکوت و کناره‌گیری است، اُرُد بزرگ ندای برخاستن و ساختن است.
اگر در فلسفه‌ی شوپنهاور، نور از پشت ابرهای سیاه دیده نمی‌شود، در اُرُدیسم، هر انسان، چراغی است برای خودش و دیگران.
در جهانی که هنوز پر از جنگ، رنج و نابرابری است، صدای اُرُد بزرگ نه‌تنها امیدبخش، بلکه راه‌گشا و انسانی است.
او به ما نمی‌گوید از جهان بگریزیم؛ می‌گوید: با هم، جهان را بهتر کنیم.